Zaman ne kadar plastikse adalet o kadar amorf Bu adil üzen değişmedikçe iyiye, misliyle kardeşlenmek düşer ati’ye bahis… zürriyetsiz kalsın

yollardan öğreniyoruz köprülerden geçip gidenlerden sessizce akıyor ırmak nefes alıyor suları geçiyoruz büyük şehirlerden unuttuğumuz şeyleri (kaçak değiliz her akşam

Seveceksen, Mavi balinanın kalbiyle seveceksin. Denizlerin devasa canavarı. Yaşayan en büyük hayvanın göğsünde Kuyruklu piyano kadar ağır bir cevher. Mevlâna’nın

Kesin Karar Yontusu Bugün günlerden yine yokluğun, kar yağıyor anılarıma. Karar verdim, bu gece uyumayacağım, belleğimi kemiren kurda tuzak kuracağım.

Bir mektup, sanki dün yazılmış anlatmış günümüzü ve yüz on yedi yıl öncesini: Bir bıkkınlık, kahır belki de bir isyan!

Kulağım kirişte. Postacının ayak sesini merakla sabırsız bekliyorum. Bir ömür boyu böyle. Ne sevgiler, ne özlemler taşır postacı omzuna astığı

Paris, 17 Şubat 1903 Çok Sayın Bay. Mektubunuz birkaç gün önce elime geçti ancak. Bana karşı beslediğiniz büyük ve sevindirici